۱۳۹۹/۷/۸ سه شنبه
(0)
(0)
گردشگری، توسعه روستایی و نقش تشکل‌های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور
گردشگری، توسعه روستایی و نقش تشکل‌های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور

 امسال سازمان جهانی جهانگردی  UNWTO   ، شعار سال گردشگری و روز جهانی گردشگری ( ۲۷ سپتامبر ) که در ایران معادل  تاریخ 6 مهر ۹۹ می باشد را  "گردشگری و توسعه روستایی"  انتخاب کرده است.  ریشه یابی دلیل این انتخاب میتواند درک ماهیت گردشگری روستایی و تعیین راهبردها و سیاستهای سال پیش رو و حتی سال های آتی در حوزه توسعه پایدار گردشگری و همچنین نقش همه دست اندرکاران از جمله تشکلهای حوزه های سه گانه گردشگری،  میراث فرهنگی و صنایع دستی کمک کند.

با توجه به نیاز جامعه امروز ما با عنایت به مجموعه آسیب های طبیعی و زیست محیطی ، فرهنگی و اجتماعی و نهایتا اقتصادی،  که خود حاصل از تعارضات زندگی مدرن و شهرنشینی  است و کمبود شدید منابع،  از دست رفتن زیستگاهها  و نیز انقراض گونه ها ، تخریب پیشینه های فرهنگی و اجتماعی و غیره ، توجه به توسعه پایدار در  تمام عصر حاضر ر و دهه ها و حتی سده ها و هزاره های آتی را ضروری می گرداند  و بدین ترتیب پس از مطرح شدن ماهیتی قرن یستمی به نام توسعه پایدار،  اهدافی  برای توسعه پایدار جهانی از طریق سازمان ملل متحد تدوین و انتشار یافته و موارد ۱۷ گانه که مجموعه آنها میتواند الگویی برای رسیدن به ثبات و پایداری توسعه در کنار بهرهگیری صحیح ، پایدار و  اصولی از منابع،  به شکلی که به اصل آن آسیب نرساند ، تاکید کرده است.

با مروری به اهداف هفده  گانه توسعه پایدار و با تاکید بر اینکه این اصول در همه ابعاد توسعه از جمله گردشگری موثر است،  درمی یابیم که اهداف ذکر شده صرفاً با حضور همه انسانها و مشارکت همه جوامع زیستی امکانپذیر است جوامع محلی نیز به سبب گستردگی جغرافیایی ، تنوع فرهنگی ، تنوع باورها و اعتقادات ، تاثیرگذاری و تاثیرپذیری از طبیعت،  نیازهای معیشتی و غیره ،  در بسیاری از ابعاد توسعه کانلاً  موثرند ،  لذا بر اهداف مذکور نیز تأثیرگذارند و بدون مشارکت جوامع محلی رسیدن به اهداف عالیه توسعه پایدار جهانی امکانپذیر نخواهد بود.

اهدافی چون فقر زدایی،  پایان دادن به گرسنگی و رسیدن به امنیت غذایی،  تضمین سلامتی مطلوب ، تضمین آموزش برابر ، تضمین برابری جنسیتی ، مدیریت منابع آبی،  رشد اقتصادی پایدار از طریق اشتغال ، ترویج نوآوری،  کاهش نابرابری ، پایداری جوامع زیستی،  پایداری الگوهای تولید و مصرف ، رویارویی با تغییرات اقلیمی ، حفاظت از منابع دریایی ، حفاظت از اکوسیستمهای بارز و گونه های در معرض خطر ،  ترویج صلح و تقویت همکاریهای بینالمللی ، همه و همه بدون نقشآفرینی جوامع محلی و روستایی به عنوان جمعیتی فراگیر و اصیل امکانپذیر نیست و البته آنچه در گردشگری روستایی و توسعه پایدار جوامع محلی مهم است،  پرهیز از برخورد کلیشهای و شعاری  با موضوعات روستایی و اجتماع محور است.  احترام به جوامع محلی صرفاً در استفاده از روستاییان به عنوان نیروهای خدماتی کسب و کارهای بیرونی و سرمایه گذاران کلان پروژه های اقامتی و تفریحی و رفاهی و  گردشگری خلاصه نمی شود،  بلکه توسعه پایدار روستایی وقتی اتفاق میافتد که روستاییانو  به طور کلی جوامع محلی ، در تمام ابعاد گردشگری از جمله تصمیمسازی،  تصمیمگیری ، مطالعات ، برنامه ریزی،  تدوین ضوابط و کدهای رفتاری،  اجرا،  بهرهبرداری، مدیریت ،  حفاظت،  پایش و ارزیابی و  نظارت و غیره،  به صورت مشارکتی ، پویا و فعال حضور یابند و با استفاده از دانش محلی برتر و ویژگیهای بارز و ارزشمند محیطی مخصوصاً حضور مداوم و امکان نظارت بر همه فرآیندهای محیطی ، توانایی بالای خود را برای نقش آفرینی موثر  در حوزه روستایی به کار گیرند.  در چنین حالتی می توان امیدوار بود ، جوامع محلی و در راس آن روستاییان ضمان درک ماهیت عالیه توسعه پایدار و اهداف جهانی آن ، خود به عنوان صاحبان اصلی مناطق ،  به شرط رعایت اصول پایداری ، بهره برداری نمایند و سود آن قطعاً به  همه جوامع از جمله جامعه شهری نیز خواهد رسید.

البته در این بین نقش تشکلهای میراثی ،  به عنوان حافظان ، دیدهبانان و ظرفیت سازان عرصه میراثی کشور ف بسیار پررنگ و بارز است . تشکل های گردشگری که از هیاهوی اقتصادی ،  به دورند ، بهترین و صالح ترین نهادهایی هستند که میتوانند در حوزه گردشگری و از جمله گردشگری روستایی بر اجرای اصول گردشگری پایدار و توسعه پایدار جهانی،  در همه فعالیتها و تاسیسات گردشگری ، نظارت کنند،  لذا حوزههای مختلف میراثی  و همه بخشهای سنعت گردشگری ، میتوانند به خوبی از این ظرفیت فراوان نهادی در جهت رسیدن به اهداف عالیه ،  بهره ببرند.  در حقیقت تشکلها تسهیلگران  بالقوه ای  برای رسیدن به حداکثر بهرهوری های حوزه گردشگری هستند ، بدون اینکه خود الزاماً وارد مبادلات و معاملات اقتصادی کلان این حوزه شود . فعالیتهای تشکلهای میراثی قطعاً به نفس سرزمین ماست .

 به امید توسعه پایدار روستایی،  با ابزار گردشگری :  این صنعت پاک ، کم آسیب و استراتژیک

 

نیما آذری  

دبیر کارگروه گردشگری شورای گفتگوی ملی تشکلهای میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

نظرات کاربران
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

بستن
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

0 نظر